|
Okres powojenny 1945 – 1962
Natychmiast po zakończeniu działań wojennych przystąpiono w regionie do odbudowy struktur sportowych . W tym czasie sport podlegał Wydziałowi Wychowania Fizycznego przy Starostwie Powiatowym . Kierownikiem Wydziału był w tym czasie P. Szlachetka . Pierwsi do działania ruszyli harcerze zakładając przy Hufcu ZHP Harcerski Klub Sportowy . Była to pierwsza drużyna piłkarska po II Wojnie Światowej . Założycielem HKS i jego prezesem był były student Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie , zmarły w 1947 roku Hubert Labuda . Ponadto do grona założycieli i zarazem zarządu należeli Alfons Labudda , Henryk Leroczyk , Anastazy Kamiński i Alfons Ramczykowski . W HKS-ie grali wówczas między innymi : Franciszek Gadau , Jan Goll , Gustaw Hoppe , Henryk Kożyczkowski , Leon Liedke , Józef Malinowski , Witold Niklas , Jan Strzelkowski , Franciszek Subkowski , Sperling oraz wyżej wymienieni założyciele klubu Leroczyk , Kamiński i Ramczykowski . HKS istniał do wiosny 1946 roku kiedy sekcja piłkarska została przejęta i prowadzona przez Komendę Powiatową Milicji Obywatelskiej . W 1947 roku przyjęto nazwę Milicyjny Klub Sportowy w Kartuzach . Prezesem klubu został porucznik MO Mieczysław Krzewina a kierownikiem sekcji piłki nożnej porucznik MO Monkiewicz . Poza tym do zarządu klubu weszli Anastazy Kamiński , Franciszek Subkowski , Jerzy Rzepkowski , Gustaw Hoppe i Bronisław Puchalski . W okresie tym drużyna grała w klasie C a w pierwszym zespole ( ponadto była drużyna juniorów ) występowali następujący zawodnicy Leon Liedtke , Gustaw Hoppe , Alfons Ramczykowski , Bolesław Ramczykowski , Anastazy Kamiński , Jerzy Rzepkowski , Józef Kaszuba , Witold Niklas , Zygmunt Ziemba , Roman Fieberg , Henryk Kożyczkowski , Jerzy Neuman , Alfons Labudda , Alfons Bella , Leon Drewing , Mirski zwany „Beutel” , Albin Wendt , Henryk Mede , Leon Wresa , Norbert Wenta , Hieronim Urbański , Władysław Reszke , Albin Lewandowski . Jednocześnie w 1947 roku powołano Powiatowy Komitet Kultury Fizycznej którego przewodniczącym został Edward Chlebba . Przez trzy lata piłkarze kartuscy grali w barwach milicyjnych aż do roku 1949 kiedy powstał w Kartuzach KS „Kolejarz” a sekcja piłki nożnej przeszła pod nowego patrona . Prezesem „Kolejarza” był Józef Pelowski , wiceprezesem Edmund Szalk a sekretarzem Edward Chlebba . Poza tym w skład zarządu wchodzili Sylwester Sikora , Bronisław Puchalski , Józefa Górecka , Gwidon Armatowski , Bernard Dziewiątkowski , Helena Markowska , Czesław Radtke jednocześnie kierownik sekcji piłki nożnej . Drużyna grała w dalszym ciągu na poziomie klasy C . Zespół reprezentowali w tym czasie następujący zawodnicy Gustaw Hoppe , Józef Kaszuba , Witold Niklas , Zygmunt Ziemba , Jerzy Neuman , Mirski „Beutel” , Albin Wendt , Norbert Wenta , Henryk Mede , Leon Wresa , Hieronim Urbański , Kazimierz Petta , Ryszard Lewandowski , Leon Lewandowski ,Henryk Gdaniec . Należy wspomnieć , że istniały również inne sekcje prowadzone przez KS „Kolejarz” takie jak tenisowa opiekun i trener Franciszek Schick , szachowa opiekun Gwidon Armatowski , siatkówki kobiet trener Alfons Labuda i lekkiej atletyki pod egidą KS „Gedania” opiekun Edmund Szalk i ping- ponga istniejący przy kole kolejowym opiekun Jerzy Jeliński . W tym czasie istniała również jeszcze jedna sekcja siatkówki kobiet pod nazwą „LOT” której opiekunką była Helena Markowska . Do roku 1952 piłkarze kartuscy grali jako KS „Kolejarz” aby przejść do KS „Ogniwo” przy Budowlanym Przedsiębiorstwie Powiatowym w Kartuzach .
Zespół „Budowlani” stoją od lewej Engler , Strzelkowski , trener Schick , Tatarzycki , Rosołowski , Chlebba , Dombke , Lewandowski , klęczy trzeci od lewej Zieliński .
Prezesem i kierownikiem sekcji piłki był Franciszek Hendrych , sekretarzem Edward Chlebba a zarząd uzupełniali Gerard Cyperski , Jan Sakrowski i Albin Wendt . Trenerem drużyny został Franciszek Schick . Jeszcze w tym samym roku we wrześniu drużyna piłkarska przeszła do pionu budowlanego i działała jako Koło Sportowe „Budowlani” nr 130 w Kartuzach . W 1953 roku sekcja liczyła 25 seniorów 18 trampkarzy zajmując w klasie C III miejsce zaś rezerwy III miejsce w klasie D . W roku 1954 zespół odniósł pierwszy znaczący sukces zdobywając bez straty punktów mistrzostwo klasy C i awans do klasy B . Jeszcze większym osiągnięciem było wywalczenie w rok później finału Okręgowego Pucharu Polski gdzie zespół przegrał z „ Gwardią” Gdańsk 1 : 2 . W okresie kolejnej reorganizacji polskiego sportu w roku 1957 powstaje Miejski Klub Sportowy „Carthusia” , który przejął wszelkie agendy po „Budowlanych” . Sekcja nowego klubu miała jeden zespół piłkarski w klasie B i jeden w klasie C oraz kilka drużyn juniorów i trampkarzy co było dowodem na prowadzenie pracy szkoleniowej w szerszym i planowym zakresie . W okresie 1957 do 1962 piłkarze „Carthusii” prowadzeni przez trenera Schicka grali ze zmiennym powodzeniem w klasie B aby następnie zawiesić działalność z powodu remontu jedynej w powiecie płyty boiska . Niestety remont ten z powodu trudności finansowych trwał trzy lata . W tym miejscu należy przedstawić bliżej wybitną postać kartuskiego futbolu Franciszka Schicka . Urodził się w Przemyślu w 1903 roku . Tam za młodzieńczych lat uprawiał piłkę w miejscowych „Czarnych”. Nie zachowały się żadne źródła określające powód i datę jego przybycia na Kaszuby . Z różnych informacji wynika , że najpierw przebywał w Sierakowicach po czym przeprowadził do Kościerzyny skąd trafił następnie do Kartuz . W latach 30 okresu międzywojennego był urzędnikiem pocztowym w Sierakowicach . Po II wojnie już w Kartuzach rozpoczął swoją pracę instruktorską od sekcji tenisa ziemnego . Było to w roku 1949 w ówczesnym KS „Kolejarz” . Pracował z tenisistami do 1952 roku , do czasu likwidacji kortów o czy była już mowa wcześniej . W 1952 roku zaliczył tzw. kurs unifikacyjny zdobywając prawo prowadzenia treningów siatkówki a po 3 miesiącach uzyskał uprawnienia instruktora piłki nożnej . W tym samym roku został trenerem KS „Ogniwo” Od tego czasu przeszło 30 lat poświęcił na prace z piłkarzami . Po KS „Ogniwo” trenował budowlanych a następnie od 1957 roku MKS „Carthusia” . Po powstaniu LKS „Cartusia” w 1956 roku oddał pałeczkę trenerską zespołu pierwszego zespołu swojemu wychowankowi Kazimierzowi Tatarzyckiemu . Sam zaś zajął się szkoleniem i wychowywaniem młodzieży której był wierny do końca swojej niezwykle długiej pracy zawodowej .Wielu z tej grupy zostało czołowymi piłkarzami i trenerami „Cartusii” i innych zespołów w regionie . Przyznawał się zresztą w luźnych wspomnieniach , że w swojej karierze trenerskiej wychował około 300 młodych piłkarzy . Miał swój udział w awansach zespołu trenera Tatarzyckiego z klasy C do B i B do A w latach 60 . Dawał piłkarzom podstawowe wyszkolenie , był trenerem który nie spoglądał na zegarek podczas zajęć . Był człowiekiem wymagającym także wobec siebie , bardzo dokładnym i skrupulatnym . Jego plany treningowe jak wspominają byli piłkarze były dopracowane z wielką precyzją . Niestety żadne z tych notatek nie zachowały się , a byłaby to wspaniała lektura dla fachowców a jednocześnie historia kartuskiej powojennej piłki od „wewnątrz” . Przy tym był bardzo rozmowny , otwarty i szczery . W połowie 80 lat zaczął podupadać na zdrowiu a od roku 1987 przestał się pojawiać na ukochanym przez siebie stadionie „Cartusii”. Zmarł w roku 1990 przeżywszy 87 lat i 4 dni . Jego ciało spoczęło obok żony Heleny zmarłej w 1984 roku , na cmentarzu w Kartuzach .Za swoje osiągnięcia został uhonorowany przez władze
5. Powstanie klubu LKS „Cartusia”
Wiosną 1965 roku powołano do życia w Kartuzach nowy klub pod nazwą Ludowy Klub Sportowy „Cartusia”. 15 marca 1965 odbyło się zebranie założycielskie nowego klubu na którym wybrano Zarząd Klubu w które skład weszli : prezes Alfons Labuda , I wiceprezes do spraw sportowych Karol Grot , II wiceprezes ds. organizacyjnych Teofil Klein ,wiceprezes ds. kobiet Zofia Sulżycka , sekretarz Romuald Olejniczak , skarbnik Józef Maszewski . Gospodarzem klubu został Zygmunt Blok . 15 lipca 1965 roku nastąpiło oficjalne przekazanie majątku klubu „Carthusia” na rzecz nowopowstającego klubu „Cartusia”. 28 września 1965 roku klub „Cartusia” został wpisany do rejestru Stowarzyszeń i Związków nr 979 Oddziału Spraw Wewnętrznych Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku . W początkowej fazie istniały sekcje piłki nożnej , narciarstwa biegowego , kolarstwa ( filia klubu w Pruszczu Gd.) , lekkiej atletyki ( filia „Lechii” Gdańsk ) , brydża sportowego , piłki ręcznej ( istniejąca krótkotrwale w końcu lat 60 -tych ). W grudniu 1974 roku klub został wpisany do rejestru Stowarzyszeń i Związków nr 1 Wydziału Spraw Wewnętrznych Urzędu Powiatowego w Kartuzach . W roku 1975 powstaje najsilniejsza w dotychczasowych dziejach klubu sekcja – zapasy klasyczne . W niedługim czasie zostaje powołana sekcja chodu sportowego . W kwietniu 1980 roku po 15 latach kierowania klubem ustąpił ze swojego stanowiska Alfons Labuda . Nowy zarząd przedstawiał się następująco : Bronisław Piórek – prezes , Gerard Okuniewski – wiceprezes ds. wychowawczych , Roman Puchalski wiceprezes ds. sportowych . Wiceprezesem ds. organizacyjnych a zarazem sekretarzem klubu został Jacek Głowacz , natomiast skarbnikiem Stanisław Pryczkowski . Po trzech latach w 1983 roku nastąpiła kolejna zmiana prezesa klubu . Na czele zarządu Bronisława Piórka zastąpił Stanisław Pryczkowski a we władzach działali między innymi Wojciech Pontus , Kazimierz Socha , Kazimierz Tatarzycki , Eugeniusz Stoltman . W 1985 roku nastąpiła kolejna zmiana w rejestracji klubu . 30 stycznia 1985 klub „Cartusia” został wpisany pod nr 47 do rejestru Stowarzyszeń Kultury Fizycznej i ich Związków Wydziału Kultury Fizycznej Sportu i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku . Szukając w dobie gospodarki rynkowej nowych rozwiązań głownie finansowych , w czerwcu 1992 roku za namową ówczesnych władz samorządowych zmieniona została nazwa klubu z Ludowego na Gminny Klub Sportowy. Umożliwić miało to skierowanie większych środków finansowych z budżetu Gminy Kartuzy na działalność statutową klubu . W dniu 10 stycznia 1994 roku na zebraniu Zarządu rezygnację z funkcji prezesa klubu złożył Stanisław Pryczkowski . Nowym prezesem do czasu najbliższego Walnego Zebrania Klubu został Henryk Pietras . W dniu 25 stycznia 1995 roku na Walnym Zebraniu Sprawozdawczym Klubu Henryk Pietras został wybrany prezesem Zarządu którą to funkcję piastuje do dnia dzisiejszego . Ponadto członkami Zarządu zostali Krzysztof Komolubi , Jerzy Meissner , Stanisław Pryczkowski i Janusz Krajewski . W latach 90 – tych powołano sekcję trójboju siłowego oraz reaktywowano sekcję piłki ręcznej mężczyzn . W 2000 roku powstała sekcja koszykówki kobiet a w 2001 dołączono w struktury klubu sekcję kolarską . Aktualny skład Zarządu Henryk Pietras Prezes , Krzysztof Komolubi wiceprezes – sekretarz , Andrzej Pryczkowski – wiceprezes ( zastąpił zmarłego Stanisława Pryczkowskiego ) , Andrzej Formela – skarbnik oraz członkowie Eugeniusz Stoltman , Wiesław Hirsz , Jarosław Frankowski i Michał Ryczkowski. 6. Prezesi klubu w dotychczasowej historii.
Alfons Labuda - Prezes w latach 1965 - 1980
Pierwszy i najdłużej sprawujący tę funkcję Prezes LKS „Cartusia” Jeden z głównych animatorów sportu w powojennej historii Kartuz . Rodowity kartuzjanin urodzony w 1924 roku .Jako junior w okresie międzywojennym uprawiał piłkę w KPW Kartuzy . Koniec wojny zastał go w bawarskiej miejscowości Bad-Reichenhall . Po zakończeniu wojny zorganizował w obozie polskim drużynę piłkarską pod nazwą KS „Lechia”. Do 1947 zespół rozgrywał mecze z wieloma drużynami nawet innych narodowości . W tym że roku wraca do kraju . O jego pasji i zaangażowaniu w sprawy sportowe świadczy fakt ,iż po powrocie w tym samym tygodniu uczestniczył w meczu piłkarskim „Zatoka” Puck z MKS Kartuzy w Pucku . Czynnie uprawiał też do 1952 roku lekką atletykę w „Gedanii” , będąc jednocześnie od roku 1949 trenerem sekcji siatkówki kobiecej . W 1966 roku zakłada sekcję narciarstwa biegowego i jest jej trenerem W 1965 roku należał do założycieli klubu . Funkcję Prezesa pełnił do 1980 roku . Następnie do końca lat 80 był członkiem Komisji Rewizyjnej . Uzyskał uprawnienia sędziego klasy międzynarodowej LA , jednocześnie działał w Okręgowym Kolegium Sędziów LA w Gdańsku . Swoją miłość do sportu zaszczepił córką z których Alina i Lucyna ukończyły WSWF w Gdańsku Oliwie . Zaś najmłodsza Bogna była dwukrotną Akademicką Mistrzynią Polski w skoku w dal. Do dziś można Go spotkać na każdym meczu piłkarskim GKS „Cartusia”.
Bronisław Piórek - Prezes w latach 1980 - 1983 Urodził się w 1945 roku we Włocławku . W wieku młodzieńczym uprawiał lekką atletykę w Starogardzie Gdańskim . Jest absolwentem AWF Warszawa z 1972 roku ze specjalizacjami LA , piłki ręcznej oraz żeglarstwa . W 1966 osiedlił się w Kartuzach , gdzie od razu rozpoczął działalność w klubie „Cartusia”. Był trenerem sekcji LA będącej filią KS „Lechia” . Miał swój udział szkoleniowy w powstałej później grupie chodu sportowego . Równocześnie uczuł WF-u w LO w Kartuzach. W roku 1980 zastąpił na stanowisku Prezesa klubu ustępującego Alfonsa Labudę . Po wyborze na Prezesa Mieszkaniowej Spółdzielni „Kaszuby” w Kartuzach w 1981 roku z powodu narastających obowiązków służbowych zmuszony był zrezygnować z kierowania klubem w roku 1983. Do dnia dzisiejszego społecznie działa w ograniczonym zakresie w „Cartusii”
Stanisław Pryczkowski - Prezes w latach 1983 - 1994
Jeden z czterech braci zasłużonych dla rozwoju sportu w regionie . Urodził się w 1948 roku w Reskowie k. Chmielna . W roku 1961 rodzina Pryczkowskich osiedliła się w Kartuzach . Studium nauczycielskie o profilu matematycznym ukończył w Gdańsku a następnie w 1968 - 1969 był nauczycielem WF w Szkole Podstawowej nr 3 w Kartuzach . Od 1970 roku był Kierownikiem PTT i W w Kartuzach . Prowadził później przez wiele lat hotel „Rugan” i biuro turystyczne „Turus” . Wraz z bratem Andrzejem kultywował tradycjom sekcji narciarstwa biegowego zapoczątkowanej ongiś przez Alfonsa Labudę . Dzięki zabiegom Stanisława i Andrzeja w 1975 roku została założona przy LKS „Cartusia” sekcja zapasów klasycznych . Pełnił w niej między innymi funkcję kierownika . Przede wszystkim podlegała mu sfera administracyjno - finansowa . Przed objęciem funkcji Prezesa klubu był jego sekretarzem i skarbnikiem. Funkcję Prezesa przejął po Bronisławie Piórku w 183 roku i piastował ją do roku 1994 . Po ustąpieniu z tej funkcji był nadal członkiem Zarządu w randze wiceprezesa . Zmarł przedwcześnie 1999 roku co jest wielką stratą dla społeczności miasta i gminy Kartuzy. Za zasługi dla zapasów został pośmiertnie odznaczony Złotym Pierścieniem Zapaśniczym nadanym przez Kapitułę tego odznaczenia .
Henryk Pietras - Prezes w latach od 1994
Jest absolwentem Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Gdańskiej . W młodości był wszechstronnym sportowcem . W okresie nauki w szkole średniej którą to pobierał w Technikum Kolejowym w Bydgoszczy , reprezentował barwy dwóch klubów „Astorii” w siatkówce oraz MKS w piłce ręcznej . W okresie studiów w Gdańsku uprawiał przede wszystkim siatkówkę pod okiem znanego trenera Bogdana Więckowskiego ale również choć w mniejszym stopniu piłkę ręczną gdzie trenerem był Aleksander Bereśniewicz . Po skończonych studiach osiedlił się w Kartuzach . Zatrudnił się w sekcji drogowej PKP skąd przeniósł się do Rejonu Dróg Publicznych gdzie ostatecznie zajmował stanowisko Z-cy Dyrektora . Aktualnie jest Prezesem Zarządu Przedsiębiorstwa „Dromos” S.A. . Na początku lat 80 rozpoczął pracę społeczną w sporcie kartuskim. Prowadził między innymi szkolną drużynę siatkówki chłopców w która walczyła o pierwszeństwo w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej . W styczniu 1994 roku zmienił na stanowisku Prezesa Stanisława Pryczkowskiego , a rok później na Walnym Zebraniu Sprawozdawczo - Wyborczym klubu został wybrany Prezesem klubu. Funkcję tą pełni do dnia dzisiejszego. Trzeba podkreślić duże zaangażowanie samego Prezesa jak i kierowanej firmy , która jest znaczącym sponsorem poczynań sportowych klubu i całego miasta
Sekcja piłki nożnej „Cartusia” Kartuzy
Wiosną 1965 roku powołano dożycia w Kartuzach nowy klub pod nazwą Ludowy Klub Sportowy „Cartusia” . Trenerem pierwszej drużyny w tym okresie był wychowanek Franciszka Schicka Kazimierz Tatarzycki . „Cartusia” znów rozpoczęła rozgrywki od klasy C co wiązało się z wcześniejszym zawieszeniem działalności sekcji „Carthusii” . Drużyna zajmując w sezonie 1965/66 pierwsze miejsce awansowała do klasy B . W następnej edycji rozgrywek 1966/67 piłkarze kartuscy zajęli w rozgrywkach klasy B drugie miejsce i zanotowali ponowny awans , tym razem do klasy A . Był to największy w historii kartuskiego piłkarstwa , gdyż do tej pory żadnemu klubowi z Kartuz i okolic nie udało się jeszcze wywalczyć awansu do tej klasy rozgrywkowej . Sukces ten wywalczyli zawodnicy Edmund Adamczyk Zdzisław Zieliński , Edward Bielicki , J. Brylowski , Ginter Adamczyk , Kazimierz Puzdrowski , Tadeusz Orczykowski ( Listewka ), Wiesław Pałka , Jan Szwarc , Jerzy Freda ( Kantos ) , Paweł Recław , E. Goll , Henryk Konkol a kierownikiem drużyny był Z. Engler . Zespół „Cartusii” który wywalczył awans do klasy A w roku 1967. Pierwszy z lewej trener Kazimierz Tatarzycki ponadto na zdjęciu G. Adamczyk , T. Orczykowski , W. Pałka ,J. Freda , Z. Engler , P. Recław , E.Adamczyk , J. Nurek , H. Konkol , J. Szwarc , Z. Zieliński i E. Bielicki . W sezonie 1967/68 można było zauważyć pierwsze odznaki zaległości wynikłych z dwuletniej przerwy w rozgrywkach i treningach , nie mniej „Cartusia” utrzymuje się w klasie A. Następny sezon Pamiątkowe wspólne zdjęcie podczas jednej z wizyt „Cartusii” w Kembergu .
Klęczą od lewej : J. Sikora , n n , W. Drzyzga , T. Orczykowski , J. Nurek , T. Hejnowski , Grot , W. Loll , J . Freda , W. Pałka , n n , W. Zientarski , G. Engler E. Bielicki , W. Sikora , M. Lniski . W górnym rzędzie drugi z prawej K. Tatarzycki .
rozgrywkowy był dlapiłkarzy z Kartuz znacznie pomyślniejszy . Pierwszy zespół zajął w tabeli rozgrywek klasy A środkowe miejsce zaś rezerwy pierwsze w klasie C awansując do klasy B. W tym samym sezonie rozgrywkowym reaktywowano w „Cartusii” działalność trampkarzy , którymi zajął się wspomniany wcześniej Franciszek Schick . Drużyna grała w drużynie juniorów . Pod koniec lat 60 nawiązano pierwsze kontakty międzynarodowe z drużynami byłego NRD . W 1967 roku kartuscy piłkarze gościli zawodników „Traktora” Kemberg a w 1968 roku „Cartusia” w rewanżu brała udział w Tygodniu Sportu w Kembergu gdzie rozegrała trzy mecze towarzyskie z miejscowymi drużynami . Jeszcze dwukrotnie zawodnicy obydwu zaprzyjaźnionych klubów gościli się nawzajem na początku lat 70 . W tym czasie „Cartusia” rozgrywała również inne mecze międzynarodowe . Wydarzeniem sportowym w Kartuzach było spotkanie „Cartusii” z II ligowym zespołem z NRD „Motor” Stralsund. Goście wygrali ten mecz 2 : 1 . Zwycięstwem natomiast zakończyła się konfrontacja w 1969 roku z drużyną TV „Traktor” Rovenshagen” Goście z NRD występujący wówczas w lidze wojewódzkiej Okręgu Lipsk ulegli gospodarzom 1 : 3 . Należy podkreślić bardzo dobrą pracę z młodzieżą w tym okresie . Pod koniec lat 60 zawodnicy Jerzy Freda i Leszek Pałka byli powoływani na zgrupowania kadry okręgu w swoich kategoriach wiekowych a ten drugi uczestniczył nawet w szkoleniu centralnym . W reprezentacji województwa gdańskiego grali oni z takimi znanymi w późniejszym czasie piłkarzami jak Krzysztof Słabik , Tomasz Korynt , Zbigniew Nowacki czy Zdzisław Puszkarz . Drużyna pod wodzą trenera Tatarzyckiego grała z powodzeniem w klasie A do roku 1974 W roku tym trener Tatarzycki przekazał prowadzenie pierwszej drużyny swojemu wychowankowi Ginterowi Adamczykowi wcześniej czołowemu napastnikowi „Cartusii” . Okres 9 lat w którym prowadził zespół Kazimierz Tatarzycki wywarł duży wpływ na rozwój piłki nożnej w Kartuzach . Swoim profesjonalnym przygotowaniem zawodowym potwierdził , że był wybitnym uczniem Franciszka Schicka W okresie 1974 do 1981 pierwszą drużynę klubu prowadził wspomniany już wyżej Ginter Adamczyk . Zespół pod jego wodzą grał przez sześć kolejnych sezonów klasie A .
Zdjęcie z roku 1979 wykonane w Skorzewie przed meczem z miejscowym LZS zakończone wygraną „Cartusii” 2 : 0 . Stoją od lewej H. Klaman - kierownik drużyny ,R. Puchalski - sekretarz klubu , S. Pakulski , A. Klaman , A. Kupski , T. Hejnowski , M. Kitowski , J. Nurek , G. Adamczyk - trener. Klęczą od lewej : Z. Smentoch , K. Komolubi , A. Smentoch , A. Bigus ( Pitka ) i powyżej O. Kopczyński.
W następnym sezonie 1980/81 „Cartusia” awansowała po raz pierwszy do klasy okręgowej co było dużym sukcesem trenera Gintera Adamczyka i jego drużyny . W zespole tym grali między innymi : A.Bigus , S. Pakulski , Z. Gwiździel , A. Chrupek , A. i Z. Smentochowie, Z. Niklas A. Klaman , M. Kitowski i sporadycznie J. Nurek . Szkoda , że trener Adamczyk po awansie zakończył pracę z drużyną , bowiem od tego czasu nastąpił dwuletni kryzys zakończony spadkiem w sezonie 1982/83 do klasy B.
Drużyna „Cartusi” z połowy lat 80 . Pierwszy od lewej T. Orczykowski kier. drużyny, n n , A. Klaman - grający trener , nn , S. Pakulski , M. Całka , Z. Gwiździel Z. Niklas . Klęczą : n n , R. Konkol , W . Sobisz , S. Richert , F. Węsirski .
W tym czasie też działalność swoją na stanowisku kierownika drużyny rozpoczął zasłużony dla kartuskiego klubu Tadeusz Orczykowski .Funkcję tą pełni do dnia dzisiejszego .W roku 1999 za całokształt swojej społecznej pracy został odznaczony Złotą Odznaką 80 - lecia PZPN. W dekadzie lat 80 wydarzeniem sportowym w Kartuzach był mecz międzypaństwowy o Puchar FIRA Polska - ZSRR w rugby . Ma to o tyle związek z piłką nożną , że spowodowało to budowę nowej , krytej trybuny oraz wiat dla zawodników na stadionie. Pod koniec lat 80 z inicjatywy działacza „Cartusii” i zarazem Dyrektora „Hagesu” Eugeniusza Stoltmana zawitała do Kartuz wielka piłka. Odbył się pokazowy mecz drużyny złożonej z gwiazd polskiej piłki z zespołem oldbojów „Cartusii” i pracowników firmy „Hages”.
Pamiątkowe zdjęcie przed meczem „Cartusia - Old Boys” - „Reszta Świata” U góry pierwszy z lewej w niebieskim stroju Jan de Zeuw i u dołu trzeci z prawej Eugeniusz Stoltman .
Spotkanie byłych piłkarzy „Cartusii” na stadionie pod koniec lat 80 - tych
„Cartusia” przed meczem z „Orłem” Rumia 1991 rok . Stoją od lewej : T.Orczykowski -kier. drużyny , J. Krajewski - trener , S. Kusiak , Z. Szramka , I. Stencel , E. Drywa , W. Roszkowski , T. Pytka , W. Kruszyński i R. Puchalski - sekretarz i kronikarz sekcji . Klęczą od lewej : P. Omernik , M. Wandtke , C. Richert , L. Manuszewski , S. Skowronek , Z. Gwiździel , M. Szulc i P. Młyński Trener Krajewski wychował w tym czasie wielu znanych piłkarzy takich jak Ireneusz Stencel ( aktualnie grający w II ligowej Arce Gdynia ) , Andrzej Sadowski ( czołowy zawodnik Raduni Stężyca ) czy grupę czołowych aktualnie grających piłkarzy „Cartusii” : Waldemar Kruszyński Piotr Młyński , Sławomir Skowronek , Michał Kostuch i Maciej Konkol. Ponadto przez dwie kadencje był członkiem Zarządu Gdańskiego Okręgowego związku Piłki Nożnej a aktualnie jest członkiem Sądu Koleżeńskiego Pomorskiego Związku Piłki Nożnej w Gdańsku . Za swoją działalność otrzymał w 1999 Złotą Odznakę 80 - lecia PZPN . Po niezbyt udanym początku rozgrywek sezonu 94/95 i rezygnacji trenera Krajewskiego funkcję pierwszego szkoleniowca przejął Jerzy Meissner następny z grona wychowanków Franciszka Schicka , były zawodnik „Cartusii” i „Ogniwa” Sopot . Wcześniej od roku 1983 pracował z juniorami wychowując między innymi Tomasza Pytkę , Romana Konkola , Marka Szulca , Michała i Łukasza Jankowskich znanych w regionie piłkarzy.
„Cartusia” rok 1995 . Stoją od lewej J. Meissner - trener , J. Manuszewski - działacz , T. Orczykowski , W. Kruszyński ,M. Szulc , S. Nikolay , G. Markowski , R. Gruba , C. Richert , R. Puchalski - gospodarz sekcji . Klęczą : E. Drywa , Z. Gwiździel , T. Pytka , M. Wandtke , S. Skowronek i P. Młyński .
W tym czasie zespół przeżywał kryzys i bronił się przed spadkiem z klasy okręgowej . Trener Meissner prowadził drużynę do końca rundy jesiennej sezonu 1995/96 . Do dnia dzisiejszego jest trenerem najmłodszych adeptów piłki , osiągając bardzo dobre wyniki w pracy . Jego podopieczni od kilku lat plasują się w czołówce okręgu a wychowankowie Arkadiusz Kordyl i Jakub Hoffman reprezentują barwy Pomorskiego Związku Piłki Nożnej .
Na początku stycznia 1996 roku został zatrudniony na stanowisku trenera pracownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu Politechniki Gdańskiej Marek Marchlewski . W pierwszym etapie jego pracy głównym zadaniem było utrzymanie zespołu w klasie okręgowej gdyż zespół po rundzie jesiennej zajmował ostatnie miejsce w tabeli . W rundzie wiosennej uzupełniono zespół zawodnikami drużyny uczelnianej PG Maciejem Siewko i Krzysztofem Czerniawskim oraz doświadczonymi znanymi gdyńskimi piłkarzami Januszem Kanabajem ( były I ligowy zawodnik „Bałtyku” ) i Januszem Szewczykiem ( były zawodnik Arki ).
„Cartusia” rok 1996 przed meczem o PP z „Gedanią” . Stoją od lewej : T. Orczykowski , E. Drywa , W. Roszkowski , J. Szewczy , R. Gruba , J. Kanabaj , M. Pawłowski , S. Nikolay , R. Puchalski , M. Marchlewski Klęczą od lewej : M. Klaman , S. Skowronek , M. Szulc , C. Richert , M. Siewko , R. Przybyszewski , W. Kruszyński i P. Młyński .
W następnym sezonie 1996/97 drużyna ukończyła rozgrywki na pewnym VIII miejscu . Jesienią 1997 roku na półmetku rozgrywek zespół uplasował się na III miejscu za Unią Tczew i Gedanią Gdańsk. Wiosna nie była już tak udana . Drużyna plasowała się w końcówce rozgrywek na 7 miejscu i na cztery kolejki przed zakończeniem rundy trenera Marchlewskiego zastąpił pracujący już wcześniej na tym stanowisku Andrzej Klaman . W okresie pracy trenera Marchlewskiego nastąpił dopływ zawodników z poza Kartuz co wpłynęło na zmianę oblicza drużyny i dalszy awans „Cartusii” w hierarchii wybrzeżowego piłkarstwa . Zespół zasilili oprócz wcześniej wymienionych Mirosław Sprenga ( „Bałtyk” Gdynia ), Tomasz Szulgo student UG ( wcześniej „Warmia” Olsztyn ) .
W roku 1997 zespół kartuski kolejny raz gościł
w zaprzyjaźnionym Kembergu ( Niemcy ) gdzie rozegrał mecz z drużyną „Rot -Weiss”
zakończony wygraną w stosunku 5 : 2 . Kemberg 1997 stoją od lewej : K.Komolubi - sekretarz klubu , M. Marchlewski , M. Bobrowska - sponsor , T. Szulgo , M. Pawłowski , W. Roszkowski , S. Skowronek K. Czerniawski , Ł. Sapała , Z. Kąkol , G. Gołuński - burmistrz , E. Neuman - sponsor, T. Orczykowski . Siedzą : C. Richert , J. Załuski , S. Nikolay , W. Kruszyński , P. Młyński , E. Drywa. Jak wspomniano już wyżej sezon 1997/98 zespół zakończył sezon z trenerem A. Klamanem wywalczając awans do IV ligi obejmującej swoim zasięgiem nowopowstałe Województwo Pomorskie . W pierwszym sezonie w nowej lidze „Cartusia” zajęła wysokie V miejsce Jednak w następnym sezonie 1999/2000 jesienią po słabym początku trener Andrzej Klaman złożył rezygnację z funkcji pierwszego szkoleniowca . Jest to jedyny trener w historii sekcji , który sprawował tą funkcję dwukrotnie.
w Miściszewicach zorganizowanym przez firmę „Eurofoods” Eugeniusz Stoltmana . Stoją od lewej : M. Ratke , M. Sprenga . K. Łuszczki , S. Skowronek , R. Gruba , Michał Pawłowski , M. Jankowski , Mirosław Pawłowski , W. Roszkowski ,Ł. Sapała A. Klaman - trener . Klęczą : P. Młyński , A. Supernak , M. Klaman , L. Manuszewski , B. Bir , R. Synak , W. Kruszyński , M. Siewko i Z. Kąko
Wyprowadzenia drużyny z chwilowego kryzysu podjął się pochodzący z Gdyni znany w kraju szkoleniowiec Wojciech Niedźwiedzki . Absolwent AWF Warszawa trener I klasy z licencją PZPN prowadzący wcześniej między innymi II ligowe zespoły Stali Mielec , Wisłoki Dębica i Stomilu Olsztyn i III ligowej Arki Gdynia . W. Niedźwiedzki w czasie swojej niespełna półrocznej pracy doprowadził do stabilizacji zespołu . Niestety po zakończeniu rundy jesiennej i przyjęciu oferty III ligowego „Bałtyku” Gdynia zrezygnował z pracy w „Cartusii”
M. Sprenga , L. Manuszewski , A. Omelianiuk , Ł. Jankowski , R. Gruba , A. Ciechanowski - lekarz , S. Skowronek , W. Roszkowski , W. Niedźwiedzki - trener T. Orczykowski . Klęczą od lewej : M. Pawłowski , M. Klaman , K. Czerniawski , M. Siewko , R. Synak , W. Kruszyński , K. Złonkiewicz i P. Młyński .
W tym czasie też dzięki firmie „Eurofoods” drużyna uczestniczyła w atrakcyjnym wyjeździe do Holandii. W trakcie pobytu pierwsza drużyna jak i zespół olboyów rozegrały spotkania towarzyskie z zespołami „Spirit” Ouderkerk w którym działa zaprzyjaźniony z Kartuzami menadżer Jerzego Dudka Jan de Zeuw.
W roku następnym nastąpiła rewizyta Holendrów a kontakty te wpisały się na stałe do kalendarza sekcji . W styczniu 2000 roku Zarząd Klubu zdecydował się na zatrudnienie kolejnego znanego gdyńskiego z ligową przeszłością trenera Andrzeja Busslera . Wychowanek „Bałtyku” Gdynia wcześniej prowadził w swojej karierze trenerskiej II ligowy „Bałtyk” i III ligowe „Arkę” Gdynia i Polonię Gdańsk .
Wiosna 2000 .Stoją od lewej : R. Puchalski , Ł. Jankowski , R. Synak , W. Kruszyński K. Czerniawski , R. Gruba , M. Siewko , S. Skowronek , M. Pawłowski , W. Roszkowski , A. Bussler - trener i T. Orczykowski . Klęczą : R. Sąsiadek , L. Manuszewski , A. Supernak , M. Klaman , T. Szulgo i M. Sprenga .
W przerwie letniej zmieniły się cele postawione przed drużyną i trenerem. Pozyskano bowiem klasowych piłkarzy takich jak Aleksandra Cybulskiego , Dariusza Skrzypczaka a we wrześniu dołączył do nich były reprezentant Polski Jacek Grembocki . Cybulski i Grembocki to zdobywcy Pucharu Polski z „Lechią” Gdańsk w roku 1983 i uczestnicy pamiętnych meczów z „Juventusem” Turyn . Tak wzmocniona drużyna włączyła się od początku rozgrywek do walki o III ligę . Po zakończeniu rundy jesiennej na półmetku rozgrywek zespół zdecydowanie prowadził w tabeli IV ligi . Mniej udana wiosna spowodowała , że w końcówce rozgrywek „Cartusię” wyprzedziła o 1 punkt „Chojniczanka” Chojnice .
Koniec rundy jesiennej 2000 rok. Stoją od lewej : R. Puchalski , A. Bussler . R. Gruba , L. Manuszewski , J. Grembocki , M. Sprenga , M. Pawłowski , T. Szulgo , Ł. Jankowski , A. Ciechanowski - lekarz , T. Orczykowski i „Zenek” - szef kartuskiej „Żylety” . Klęczą : W. Kruszyński , R. Sąsiadek , M. Siewko , D. Skrzypczak , P. Młyński i M. Kostuch .
Tak nieoczekiwane i pechowe zakończenie sezonu 2000/2001 wyzwoliło w zawodnikach i działaczach jeszcze większą mobilizację. W przerwie między sezonami do drużyny dołączyli następni klasowi zawodnicy : Artur Dyszkiewicz ( ostatnio „Wisła” Tczew )- bramkarz i zawodnicy z pola Radosław Szabłowski ( wychowanek „Bałtyku”), Tymoteusz Małecki ( „Pogoń” Lębork ) , Paweł Budziwojski ( ostatnio „Pomezania Malbork” ). Przed tak wzmocnioną drużyną postawiono konkretny cel awansu do III ligi . Po 18 meczach jesienią 2001 roku z których drużyna wygrała 15 i jeden zremisowała , „Cartusia” zdecydowanie przewodzi stawce IV ligowców z 10 punktową przewagą nad „Unią” Tczew . Dodatkowo w klasyfikacji strzelców prowadzi Piotr Młyński z 20 bramkami . W Kartuzach obowiązuje w tej chwili hasło „ teraz albo nigdy”.
Drugi od lewej były reprezentant Polski i aktualny trener Orła Trąbki Wielkie Jacek Grembocki . W wyskoku z nr 9 najlepsze snajper kartuskiego zespołu Piotr Młyński .
Aktualnie w sekcji działa pięć drużyn . Oprócz pierwszego IV ligowego zespołu rezerwy grają w A klasie ( trener Piotr Lipiński ) , juniorzy rocznika 1983 ( trener Jacek Grembocki ) , rocznika 1985 ( trener Tadeusz Zawada ) i rocznika 1988 ( trener Jerzy Meissner ). Zespoły juniorów roczników 83 i 85 po raz pierwszy w historii klubu z powodzeniem reprezentują Kartuzy w Pomorskiej Lidze Juniorów ( dawny „Makroregion” ) Ogółem w sekcji trenuje około 120 zawodników Wracając do historii należy wspomnieć o gospodarzach obiektu bez których niemożliwe byłoby funkcjonowanie sekcji . Pierwszym był Wojciech Grzybowski który rozpoczął pracę jeszcze przed II wojną i pracował na stadionie około 40 lat . Drugi Jan Gwiździel pracował 2 lata 1984 - 85 . Legenda kartuskiego klubu Norbert Schmidt opiekujący się obiektem ponad 16 lat w roku 2001 przeszedł na zasłużoną emeryturę . Obecnie tą funkcję sprawuje Tadeusz Jończak. Na szczególną uwagę zasługuje też sylwetka Romana Puchalskiego udzielającego się w piłce kartuskiej od roku 1948 , począwszy od zawodnika , poprzez działalność w Zarządzie Klubu( sekretarz , wiceprezes )do aktualnie pełnionej funkcji gospodarza sekcji . TRENERZY I ZESPOŁU „CARTUSII” KARTUZY 1965 - 2002 1. Tatarzycki Kazimierz 1965 - 1974 klasa C , B , A 2. Adamczyk Ginter 1974 - 1981 klasa A 3. Szaławiga Jerzy 1981 - 1982 klasa okręgowa , klasa A 4. Górski Jan 1983 klasa A 5. Klaman Andrzej 1983 - 1987 klasa B , A , klasa okręgowa 6. Krajewski Janusz 1987 - 1994 klasa okręgowa 7. Meissner Jerzy 1994 - 1995 klasa okręgowa 8. Marchlewski Marek 1996 - 1998 klasa okręgowa 9. Klaman Andrzej 1998 - 1999 klasa okręgowa , IV liga 10. Niedźwiedzki Wojciech 1999 IV liga 11. Bussler Andrzej 2000 - 2002 IV liga 12. Jacek Grembocki 2002 - 2004 IV liga 13. Janusz Kupcewicz 2004 - 2005 IV liga 14. Mieczysław Gierszewski 2005 - 2005 IV i III liga 15. Jarosław Kotas 2005 - 2006. 05 III liga 16. Andrzej Klaman 2006.05 III liga
Powyższa tabela najlepiej wskazuje na systematyczny wzrost poziomu piłki nożnej w Kartuzach . Wyrazem uznania tego faktu jest przyznanie współorganizacji finałowego meczu o Puchar Polski na szczeblu wojewódzkim w roku 2000 pomiędzy „Bałtykiem” Gdynia i „Gryfem” Wejherowo. Mecz ten zaszczycił swoja obecnością aktualny Prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej Michał Listkiewicz który przed spotkaniem nagrodził pamiątkowym medalem Związku za całokształt głównego sponsora i działacza Eugeniusza Stoltmana |
|
Cartusia
